Metody i rekurencja w Javie w prosty sposób

Metoda stoi w klasie obok main, a nie w jej środku. Jej nagłówek ma cztery części:

1public static double grossPrice(double net)

1. public static: na razie zawsze stoi na początku. Co oznacza, wyjaśnia artykuł o klasach i obiektach w Javie.
2. Typ zwracany: double, int, boolean, String, … albo void, jeśli metoda nic nie zwraca.
3. Nazwa: pisana małą literą, mówi, co metoda robi.
4. Parametry: w nawiasach, każdy z typem, oddzielone przecinkami. Przy wywołaniu dostają wartości, które przekazujesz.

return zwraca wynik i natychmiast kończy metodę. Zwróconą wartość możesz zapisać, wypisać albo liczyć z nią dalej.

1public class Main {2    public static double grossPrice(double net) {3        return net * 1.19;4    }5
6    public static boolean isAdult(int age) {7        return age >= 18;8    }9
10    public static void printLine(int length) {11        for (int i = 0; i < length; i++) {12            System.out.print("-");13        }14        System.out.println();15    }16
17    public static void main(String[] args) {18        printLine(20);19        System.out.printf("Gross: %.2f%n", grossPrice(50.0));20        double total = grossPrice(10.0) + grossPrice(20.0);21        System.out.printf("Total: %.2f%n", total);22        System.out.println("Adult at 17? " + isAdult(17));23        printLine(20);24    }25}

Kilka metod może mieć tę samą nazwę, jeśli różnią się parametrami: liczbą albo typem. Nazywa się to przeciążaniem. Przy wywołaniu Java wybiera pasującą metodę na podstawie argumentów. Metoda może przy tym wywołać inną, tak jak max z trzema parametrami korzysta z wersji z dwoma.

Jeśli metoda ma przyjmować dowolnie wiele wartości, piszesz trzy kropki po typie: int... numbers. Nazywa się to varargs. Wewnątrz metody numbers jest zwykłą tablicą, pustą, jeśli nic nie przekażesz.

1public class Main {2    public static int max(int a, int b) {3        if (a > b) {4            return a;5        }6        return b;7    }8
9    public static int max(int a, int b, int c) {10        return max(max(a, b), c);11    }12
13    public static int sum(int... numbers) {14        int total = 0;15        for (int n : numbers) {16            total += n;17        }18        return total;19    }20
21    public static void main(String[] args) {22        System.out.println(max(3, 7));23        System.out.println(max(3, 9, 5));24        System.out.println(sum());25        System.out.println(sum(4));26        System.out.println(sum(1, 2, 3, 4));27    }28}

Metoda może wywołać samą siebie. Nazywa się to rekurencją i pasuje wtedy, gdy problem da się sprowadzić do mniejszej wersji tego samego problemu. Każda rekurencja potrzebuje dwóch części:

• warunku zakończenia (przypadku bazowego), który zna wynik od razu, np. factorial(1) to 1,
• wywołania rekurencyjnego z mniejszą wartością, np. n * factorial(n - 1).

Tak Java liczy factorial(3): 3 * factorial(2) → 3 * 2 * factorial(1) → 3 * 2 * 1 = 6. Większe przykłady znajdziesz w artykule o rekurencji i backtrackingu.

1public class Main {2    public static void countdown(int n) {3        if (n == 0) {4            System.out.println("Go!");5            return;6        }7        System.out.println(n);8        countdown(n - 1);9    }10
11    public static int factorial(int n) {12        if (n <= 1) {13            return 1;14        }15        return n * factorial(n - 1);16    }17
18    public static void main(String[] args) {19        countdown(3);20        for (int i = 1; i <= 5; i++) {21            System.out.println(i + "! = " + factorial(i));22        }23    }24}